smutek

wchodzi
osiada zapada głęboko
ciężki sapiący zimny

jak kukła
ociekasz nim
już nie oddychasz czekasz

cień mniejszy
malutki jakby
cisza ponaglała.słońce

ogrzewasz się
ciągniesz nie wiadomo co
z tym marniutkim cieniem
stoisz wyczekując
kiedy złapiesz oddech