słońce

zamiast listków
na gałązkach forsycji
złote promyki
rozgrzały oczy

nawet cis złowił światło
spragniony
zrzucił zimowy smutek
tańczy z wiatrem

nie łzawią dziś moje oczy
rozgrzane złotem wyciszone
zielenią
wypełniają się wiosną

Ewa Hulak
Radziej