Rozrzucam słowa jak wstążki

oplatają korony drzew
tęsknotą
opadają kolorowym strumykiem
nawadniają duszę

wtuliłam twarz spragniona
w gęstych gałęziach topoli
wysoko
schowałam na potem rozgoryczenie

słucham jak szepczą świerki
nocą piszą muzykę z wiatrem
obiecują

więcej myśli jeszcze
więcej
na konarach jak wstążki
przeplatam
miłością

Ewa Radziej Hulak
1 12 2018