Przynieś dla mnie róże

prawie krzyczę bez słów
patrzę w okno jak jesień
odsłoniła szarość
okleiła błotem buty

zostawiłam za progiem ślady

nie szukaj we mnie wad
boisz się słów kiedy płyną
atakujesz
moja tarcza zniszczona odsłania
zmęczone ciało

nie chcę czekać
zdejmę kurtkę i beret
schowana w fotelu będę
wspominać

przynieś dla mnie herbaciane róże
może jutro