Powiedziałeś moja kobieta

Miłosne
nie słyszałam dziś
twojego głosu
oddycham
tęsknotą

myśli objęte ramionami
nakarmione wspomnieniem
usypiają

zasłona zaciemniła pokój
tonie w tajemnicy
niedomknięte drzwi
zapraszają
światło potyka się
o schody

przyszedłeś we śnie

odejdziesz o świcie
znowu płakałam

nie słyszę własnego
głosu
szmerem ust
dotykam twego policzka
powiedz moja kobieto
kiedy się obudzę
6
101 odsłon 7 komentarzy

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Alyshia 7 lat temu
Bardzo ładnie delikatnie i subtelnie ;)
D
donata 7 lat temu
Ewo trzeba z żywymi do przodu iść po życie sięgać nowe a nie zwiędniętym lauru liść z uporem stroić głowę,powodzenia
I
iron1 7 lat temu
Zatrzymać czas- zatrzymać szczęście - zatrzymać Siebie w przemijaniu.... można wierszem ...
Ewa Hulak 7 lat temu
iron 1 dziękuję , można zatrzymać :)
Ewa Hulak 7 lat temu
dziękuję wszysekim za komentarze za pochylenie, :)
zyga66 7 lat temu
pierwsza strofa mi trochę nie gra, może tak:

twojego głosu
oddycham ciszą
teknotą

Poza tym bardzo dużo uczucia, pozdrawiam :)
Ewa Hulak 7 lat temu
zyga dziękuję , sprawiłeś lepszą myśł:)
3 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie