Nie tylko w Święta

przebaczam
każdego dnia

miłość w oczach
wnuków koi błękitem
przysłania złość

żal do ludzi
tulę w dziecięcych
rączkach

dżwigam
codziennie ciężar chwili
z biegiem lat jest częściej
smutno
ciągłe tęsknoty
zamykam w sercu

dużo pytań mało odpowiedzi

idę przygarbiona czasem

w domu czekają wnuki
radośnie biegną
krzyczą babciu jak dobrze
że jesteś

nie trzeba więcej
panie Boże
dziękuję
nie tylko od Święta
kocham niebo w ich oczach