Nie odchodż

O życiu
tak mało zobaczyłam
nie zmieściłam w dłoniach
marzeń
tylko próbuję upiększyć ogród

grabię rdzawo miedziane skarby
lato odeszło
po południu słońce znika za
chmurami
topole na górce zgarbione
smutkiem
czekają

kiedy przychodzisz o świcie
zaczynasz tajemnicą obiecujesz
kocham każdy dzień

niech trwa

Ewa Radziej Hulak
13 11 2018
6
91 odsłon 6 komentarzy

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Widzę tą Panią Ewę ;) Bardzo ładnie zobrazowany wiersz, czysta poezja.
zyga66 7 lat temu
topole na górce zgarbione
smutkiem
czekają jak ja
:)
iśka 7 lat temu
Niezwykle subtelny,pełen uczuć i emocji wiersz a zarazem pachnący poetyzmem*pozdrawiam
Ewa Hulak 7 lat temu
Dziękuję kochani, cieszą wasze komentarze, pozdrawiam serdecznie Nieznajomego, iśkę i zyge :) :) :)
Ewa Hulak 7 lat temu
Wiggen witaj , dziekuję za krytykę jest potrzebna, następnym razem napisz dlaczego
pozdrawiam
Ewa Hulak 7 lat temu
alienCom pozdrawiam serdecznie :)
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie