Marmurowa

biało czarna sala
w lustrach
odbite światło lamp
tańczyło kryształem

moja matka siadywała
sama
przy białym stole
smutna nie patrzyła dalej
wiedziała
choroba była nieuleczalna

jeżdziła do wnuczek
szczęśliwa uśmiechnięta
jakby wszystko zło
było za nią

wróciło
światła w krysztale
zgasły
zmarła tak młodo

jej małe wnuczki
pytały dlaczego