Kiedyś

O życiu
zatrzymał mnie żal
samej siebie
nie chciałam widzieć
miłość ubrana w czerń
odeszła smutna

cofnęłam się do dzieciństwa
wystraszona
serce oczekiwało rozmowy
nieotwarte
dla ludzi

nie było okna na świat
tylko śniłam o zabawkach jak
dziecko
zgubiłam czas stanęły
wskazówki

kiedyś opowiem
jak wracałam z własnego
piekła żeby żyć

ofiaruje miłość każdego
dnia
lepię minuty z nadziei i
radości
uwierzyłam sobie
7
66 odsłon 3 komentarzy

Komentarze (3)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Ewa Hulak 7 lat temu
Iron ziękuję :)
DARTANIAN 110 7 lat temu
popraw może na ofiaruję i przenieś i od nowego wersu. Ten fragment wiersza Ewo jest Piękny:ofiaruje miłość każdego
dnia
lepię minuty z nadziei i radości.
Pozdr;-)
zyga66 7 lat temu
taki powrót do życia Ewo, znalezienie siły w sobie na powrót, to bardzo dużo, pozdrawiam :)
1 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie