Chcę zatopić myśli

na leśnej drodze
brzozy i świerki otulone
światłem
trzeba zmrużyć oczy

przesuwają się drzewa
coraz szybciej
jedziemy
tylko za oknem spokój
niebo oparte na koronach
drzew
pojaśniało

chcę zatopić myśli
w gałęziach i szyszkach

przy końcu drogi rozłożył się
smutek zatarasował
nie mogę trzymać twoich
dłoni

odchodzisz z moim
sercem
przesiane światełko
wymka się


Tereniu
zawsze jesteś w koronach
drzew

Ewa Hulak
Radziej
ukochanej siostrze Tereni zawsze w mojej pamięci