nieskończoność możliwości

Egzystencjalne
ja sam jestem nieskończony
i schodzę po schodach
których każdy element
dostosowuje się do przyjęcia
mojej nieskończonej jaźni

jest ciemno
czuję wilgoć świata
może stąpam w dół
przez jego nieskończoność?
rzekłbym że stała się
nieskończoność razy nieskończoność

sytuacja pęka
człowiek szaleje
dotknie swojej martwej głowy
dotykającej przedmiotów drzemiących
w tysiącu nocach determinizmu
5
76 odsłon 5 komentarzy

Komentarze (5)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

copelza 14 lat temu
ciekawe, czy za dziesięć lat napiszesz; JESTEM SKOŃCZONY .
gizela1 14 lat temu
O! determinizm coś dla mnie--wiersz rewelacja.
artpla 14 lat temu
ja też jestem nieskończony..;)
Meder 14 lat temu
Niestety, ten wiersz jest napisany koszmarnie. Bardzo trudno cokolwiek z niego wyłapać, jakby każdy wers był pisany w odstępie co najmniej tygodnia i autor nie zadał sobie trudu ponownego przeczytania poprzedniego. W pierwszej strofie zostało napisane „schodzę po schodach”, a drugim „stąpam w dół” – to powtórzenie tego samego stwierdzenia (raczej trudno by było schodzić po schodach w górę). Ostatniej strofy to już w ogóle nie rozumiem. Kompletne pomieszanie z poplątaniem. Poza tym tytuł jakoś mi nie przystaje do treści utworu. Przykro mi, ale muszę dać minus.
DESSA 14 lat temu
Ja ,może stąpam w dół odczytałam jako odnośnik do wykopu, ciemnej wilgotnej jamy - miejsca w którym człowiek czuje się źle ,niekomfortowo , i dlatego uważam, że jest ok
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie