Wspomnij

Próżno dziś ogień tamten płonie
w nim halabardy i oszczepy,
tyle obietnic było płonnych
ile uśmiechów i sekretów.

Więc odejdź

Pozostań w mroku czarnej nocy,
gwiazd nie odsłaniaj, nie zapalaj,
nie szukaj twarzy mojej, oczu
szeptem i dłońmi, cichym żalem.

Ani ustami

Okryj jak niegdyś ciszę tchnieniem,
niech je poniesie wiatr i echo,
i tylko z jednym serca drżeniem
wspomnij co szczęściem, a co grzechem.