Oczy przesłonięte

Wiele oczu przesłoniętych
barw nie widzi wcale,
wiele oczu przesłoniętych
patrzy tylko z żalem.

Czy to dobro ucierpiało
w tej odwiecznej walce,
czy to miłość wciąż przepływa
jakby między palce.

Czy to wrona przelatując
z satysfakcją kracze
że gołębi dawno nie ma,
że kruki zobaczę.

Wrona nieba nie zasłoni,
gołąb się ukazał,
gdy nad wroną przelatywał
z oczu ją wymazał.

Zdjąć kotarę, grubą, mocną,
już koniecznie trzeba
aby dostrzec z łzą radości
tu kawałek nieba.

Ja nie wierzę wcale wronie
i widzę oczyma,
że zła siła czarna-marna
a dobra olbrzymia.