Pochłonięta

miałaś żyć
pełnią życia
chłonąć każdą
jego cząstkę

pochłonęły cię

urągające ściany
pustka wrzeszcząca:
- zrób to!

i zrobiłaś...

a ona

teraz niesie

najpierw powoli
delikatnie
ciało odbija
od brzegu

potem z impetem
wciąga
na samo dno

wir rzeki


spoczywaj w pokoju