Refleksja

Los życiem naszym niby listkiem suchym

igra w przstrzeniach mijających wieków

ogrom rozpaczy lub szczęscia okruchy

lekkimi kroki nawiedzą człowieka



CÓz bowiem życie przy siłach natury,

cóz nasza Ziemia w obliczu kosmosu?

ot,zwykły pyłek na drodze kolosów,

ginąca muszka u podnóżą góry.



Czasem wiatr rzuci ku sobie dwa liście

lub dwie gałązki splotą sie ze sobą.

Motyl roztoczty skrzydła i puszyście



wabić go będzie piwonia urodą.

Tak los nas mami ,bawiąc się bez końca

Zycia człowieka gwiazda spadającą...