KOTEK.

Kotek szare miał futerko,
biedny,słaby jak chucherko.
Wzięłam kotka,nakarmiłam,
i posłanie umościłam.

Mleka kotu też nalałam,
no i karmy nasypałam.

Kotek lęk wciąż w sobie miał,
i z koszyka wyjść się bał.

Gdy minęło kilka dni,
kotek stawał już u drzwi.

Kiedy drzwi się otwierały,
kotek stawał się nieśmiały.

Pańcia kotka wciąż głaskała,
na kolanach swych sadzała,
by zapomniał o niedoli.

-Kot miał wszystko-lecz w niewoli.

Wolność kotu zwrócić chciałam
gdy nie wrócił,-ja płakałam.

Gdy już prawie zapomniałam,
kota tego znów spotkałam.
gdy do domu swego szłam,
--był pod drzwiami-nie był sam.