robak+człowiek=proch

Jakiekolwiek słowa
marzenia i lęki
podążają za mną tam i z powrotem
Męczę się jak robak

Kocham i nienawidzę
gorzko-słodkie łzy
smutek uśmiechem witam
Jednak jestem człowiekiem

Niedopałki wyrzucam
problemy i drobnostki
jedne po drugich spalam
Z prochu powstałam