Poranek

Drzwi do snów zamyka świt

Głęboko w kieszeń chowa klucz

Poranny wietrzyk w próg zaprasza

Zwiewną pieszczotą otwiera oczy



*



Jeszcze się tylko z raz przeciągnąć

I rozprostować po nocy kości



Aromat kawy już nozdrza pieści

Ciepły rogalik i dżem wiśniowy



*



Świeżość poranka przez okno wpuścić

Uśmiech na twarzy wymalować

Czarujący





Lubawa,21.06.2006r.