Sztuka

Skupienie, znów od nowa tworzę tę pieśń
Wycinając ze śpiewnika kolejne nuty.
Nie sądziłam, że to takie trudne
Nie ma ścieżki na skróty.

Mam już parę gałązek
Teraz muszę dobrać kwiaty.
Uplotę z nich przedziwny wyrób
Wieniec myśli zdobny i bogaty.

Bo czymże jest nasz świat bez sztuki?
Nieodkrytą perłą schowaną głęboko.
Dajmy mu więc piękne melodie
I obrazy, które będą cieszyć oko.

Tylko nie przesadzajmy ze słowami
One zawsze są zawiłe.
Nie łammy sobie już języka
...ja z nimi przesadziłam...