Scenariusz

Scenarzysta podniósł pióro
Namoczył miarowym ruchem w atramencie
Na stoliku spadła jego kropla
Jak trzecia planeta od słońca
Niebieskozielona plama na rozgniewanym stole.

Zastanawiał się scenarzysta przez chwilę
W tym czasie pióro już obeschło
Namoczył je po raz kolejny
Wyrzucając z niego balast zbędny
Żywym pewnym ruchem zaczął pisać:

Żeby ludzie nie nabierali wprawy,
bo nic dwa razy się nie zdarzy.

Aby sprawiedliwa była nierówność,
Wtedy nie będzie im za nudno.

Aby wszyscy powtarzali tam na dole,
Pory roku – tak jak w szkole.

I żeby stała się niestałość,
by poróżnić ich jako całość...