O świcie (Nic)

nie było znamienitego obłoku
co unosił bezsmak i zaciskał błękitne pięści

w lawinie słońc
zapadłaś w śnieżną dolinę
co żądała słońca
prosiła o zieleń
zamierała w ciszę

Nic nie znaczyło Nic
w zaszytym tęczą obrazie

rozmyta rzeczywistość płonęła
i prosiła o przebaczenie