Zagubione dusze

Niektóre dusze śpią cicho pod ścianą
krzyczą w nocy czasami
przestraszone swoją obecnością

martwe róże w wazonie
stwarzają pozór normalności
tylko pająk nieudolnie buduje sieć

naiwny perfekcjonista

serca złożone w ofierze niedowiarkom
biją nierównym rytmem o świcie
kiedy słońce zaprasza do życia

niechciane wcale

nie mamy dodatkowych noży
zastygłe w ciałach zardzewiały
kolor tak bardzo się zgadza

Zegar zatrzymał się na dwunastej