Wołanie duszy

każdego dnia
zabijam się o to co nieistotne
każdej nocy
przerywam sen męczącym koszmarem

żyję
ale nie czuję życia
ból i niepewność
przysłaniają kolory świata

codziennie martwię się
tym co narzucone jako ważne
niezbędne
co niszczy mnie od środka
rysuje ślady zmęczenia na zewnątrz

codziennie zadaję sobie pytania
jak długo jeszcze
czy szczęście usłyszy wołanie
przypomni sobie o mnie
i się zlituje