Wieczorne podmuchy istnienia

i złożyć je na ołtarzu życia
nim wieczny sen znuży powieki

nie wiem...
...
zbagatelizowałbym ten koniec; do czegoś takiego:


i złożyć je na ołtarzu
nim zasnę

nie wiem...

:/ ... - ;)

nie wiem ile mi czasu zostało
czy herbata nie wystygnie
a zachód słońca nie zaskoczy

skąd brać nadzieję
ze studni bez dna
o ile taka istnieje

a miłość jak to z nią jest
czy tak naprawdę ma taką siłę
aby ocali od zapomnienia

nie wiem czy potrafię poukładać chwile
wybrać z nich te najcenniejsze
i złożyć je na ołtarzu nim zasnę

...
starałem się jak mogłem, ale pewnie mogę jeszcze lepiej ;)p

bez ostatniej strofy i komentów rytego ;)

Dzięki :)

Jest, mam ją! Oto najnowsza wersja:

~~ ~~~~ ~~ ~~~

nie wiem

ile mam czasu
czy herbata zdąży wystygnąć
a zachód słońca nie zaskoczy

nie wiem

skąd czerpać nadzieję
ze studni bez dna
tylko czy taka istnieje

nie wiem

czy miłość ma taką siłę
aby ocali od samotności i zapomnienia

nie wiem

jak poukładać chwile
te najcenniejsze
oraz te mniej ważne

nie wiem

co gdzie i kiedy
mam złożyć a co ze sobą zabrać
na wieczny sen

nie wiem

nie wiem nie wiem nie wiem
czy kiedykolwiek się dowiem
nie wiem

nikt nie zna czasu i godziny
jak też herbata dawno wystygła
ust zwilżyć nie ma kto
a może jak ty czas liczysz
to może wpadniesz
choć za dłoń potrzymać w:)

skoro ryt coś kwestjonuje, to ja mu fturuję ;p/D/P.