To nie ja

krwawy księżyc
podcina mi gardło
swoim blaskiem

jestem na wpół żywa
lekko ciepła gdzieniegdzie
przyziębła w okolicach ust
i dłoni

dryfuję między żywym
a umarłym światem
jak okręt bez steru

jak słońce bez nieba
dla nieba istnieję

może dziś będzie inaczej
zorza obdarzy mnie kolorami
rozświetlę mrok
tysiącem barw
...

będę Ewą
zaznaczę nowy początek
na drzewie poznania
dobra i zła