Potwór

pod paznokciem zastygła krew
stała się dowodem
obok sińców i odcisków
wskazała mordercę

jego wzrok przewiercał głowy zebranych
usta zaciśnięte w linię
nie wskazywały oznak życia

a jednak żył
potwór

zanim ją zabił
znieważył ciało
gwałtem odebrał niewinności
zamknął rozdział dzieciństwa
zbyt szybko

kiedy zwisł na stryczku
nic się nie wydarzyło
nikt nie uronił łzy
nie krzyknął
tylko słońce jakby zaświeciło jaśniej