Nocna wędrówka

spragnione dłonie
zmęczone wędrówką
opadły na zimną poduszkę

szukają ciebie

błądzą
chciwie łapiąc skrawki bawełny
bezwiednie tworzą rysy
na tafli prześcieradła

żal mi ich
są takie puste
choć obie
to wciąż samotne

...

ciebie nie ma
a świt tak odległy