Cmentarz

Pośród drzew
w ciszy
zasypiasz
mój świecie
narzucony odgórnie

w wilgoci
głębokiej krainie snów
dzielę swoją ziemię
z tymi którzy
myślą że są tu przez pomyłkę…

smród wolno odchodzących dusz
pisk próchniejących trumien
i śpiew nocnych ptaków
- towarzysze niedoli

Pośród drzew
w ciszy
wolno odchodzę
tam
gdzie nigdy nie zachodzi słońce
gdzie można się ponownie urodzić…