Cień życia

Moje poczucie istnienia
odeszło wraz z zachodem słońca
kiedy wszystkie kwiaty
tuliły płatki
z obawy przed ciemnością

ja też się bałam

oczy odbijały niewyraźny cień życia
twoje dłonie nieśmiało
przeczesywały moje włosy

krew już dawno zastygła
na kuchennym nożu

tylko mucha niezauważona
podstępnie dociskała skórę
z nadzieją że upuści kroplę krwi

już zastygła

tylko to co niewidoczne boli najbardziej