← greg

Utwory

G
greg 17 lat temu

TCHNIENIE

Blady świt, wkroczył do kaganka, przemierzył sześć stóp cichutko na palcach, musnął stary zegar, słychać dźwięk poranka, promyk światła, co wpadł do szumnego garnca, pokory, wiary, mężnych nadziei...
0 0
G
greg 17 lat temu

PROROK

Na wskroś przeszyty drzazgą nienawiści, z bólu zgięty wpół, obnażony, z dłonią do Ciebie, szuka odkupienia. Strumieniem co z twarzy w bruzdach, w głąb duszy wnikła łza, nie zazna spokoju, ci...
0 0
G
greg 17 lat temu

NEMEZIS

Puszko Pandory co brzękiem zabijasz, czaro goryczy co ludzkość przelewasz, śmiejesz się prosto w twarz, ten jeden i następny raz. Prosisz, błagasz, dotykać chcesz, wgryzasz się w ludzką czaszkę...
0 0
G
greg 17 lat temu

SPOWIEDŹ DUSZY

Przeznaczenie ludzkości, z trwożnych dróg, ku światłości prowadząc, rozwarło drzwi bezłomności, wiecznością wzywane. Głębokim oddechem zachłyśnięte, przed Twym obliczem sumę doznań piętrzy, zz...
0 0
G
greg 17 lat temu

Memoriał

Cichy szelest tyrady na dnie rozbitych szkieletów, rozwarł wrota spragnionych lęków, zagarnął czas, rykiem spękanych ust, wyszeptał błagalne strofy. Wsparty chórem cichych wołań, w pierwszym rz...
0 0
G
greg 17 lat temu

Teatr życia

Promień światła spoczął na skroni, aktor życia zamilkł, zamyślony, posłuszny, w gestach już znanych, w letnim życia poranka pogoni, niemym teatrze ludzkich postaci, krzycząc w duszy, zimnym spoj...
0 0
G
greg 17 lat temu

Ciche miejsca

W zakamarku teraźniejszości, niedostrzeżony, ściśnięty, ułamkiem szczęścia wytyczany, iloraz grzechów naszych i pokoleń, dni pokutnych iloczyn, esencja bytu uwikłana, wszystko i nic, wczorajsza...
0 0
G
greg 17 lat temu

Twarze

W niemym obliczu, szeregu uśpionych, purpurą okrytych, trwożnych panów, czas, jak malarz kreskę rysuje, błahym spojrzeniem ślad wytycza, duszy połączeń, zawiły, mizerny plan, szarpnięcia dźwięk,...
0 0
G
greg 18 lat temu

LEŚNE ŚCIEżKI

Wydeptanym traktem, przemknął słońca blask, echem śpiewnym liście porusza, tętniąc życiem, kosz rozmaitości rozchyla. wita was, zaprasza Otoczonych łaskawością, po barwach tęczy prowadząc,...
0 0
G
greg 18 lat temu

BRZEMIę

Okradłem życie ze snu, owinąłem wokół palca Świat, sam horyzont u mych stóp, na piedestale trwam, niczym posąg z brązu, z naszyjnikiem uczuć, co wrasta w brzemię pokoleń.
0 0
G
greg 18 lat temu

ODKUPIENIE

Pokorna w sobie, skupiona na losie istnienia, dążąc do celu po trupach wejrzenia, na wskroś przedarłwszy sen, szukasz odkupienia, drogą swych przodków nie ujrzysz mego przeznaczenia.
0 0
G
greg 18 lat temu

AWE

W pamięci dwa obrazy, splecione ręce, w oddali dom, a na nim para drzwi. Krajobraz szczęścia, zawarty w kuli ze szkła, toczona, wywraca cały Świat.
0 0
G
greg 18 lat temu

32

Wyrwana ze snu, w głowie szorstki dzwięk, odgłos tłuczonego szkła, rozlane wino, krwią splamione dłonie, noż co rany zadał, 32... lata w cierpieniu, teraz nic, zastygłeś, ironiczny śmiech,...
0 0
G
greg 18 lat temu

Wspomnienie

Na twarzy zrodził się rumieniec, promień życia, aurora błogości, niczym na tafli jeziora kaczeniec, trwając unoszony drganiami miłości. Uchwycona w zadumaniu chwila, zdjęcie z nie odległej prz...
0 0
G
greg 18 lat temu

NARODZINY

Wieszcz uniósł pióro, z kałamarza wydarte strofy, potok słów, otucha ludzkości, nicością pogrążony, skupiony na losie pokoleń, odnajdując cel, w wieczności. trwa, niczym posąg z brązu. Naba...
0 0
G
greg 18 lat temu

CZAS

Lubieżnym wzrokiem wpatrzona, w gasnący płomień świecy, tęsknisz rozgoryczona, czy cisza Twoje serce kaleczy? nie płacz... nie szlochaj Blaskiem lampionu zahipnotyzowana, łzę ocierając, usł...
0 0
G
greg 18 lat temu

Spojrzenie nicości

Wnętrze duszy napełnił wzrok, na palcach obok cichych miejsc, korytarzem mijając mrok, łechtając słabości, sycząc jadem spojrzenia, po szkieletach opatrzności, rozrzucając pył istnienia, wyryw...
0 0
G
greg 19 lat temu

Euforii smak

W oddechu bezsilny, spragniony Twych ust, chwytam z całych sił, drżysz... dotykiem pieszczot, szybki echa rytm. Przedtem zagubiona, zatopiona w oceanie łez, teraz drżysz... pocałunków na Twy...
0 0
G
greg 19 lat temu

Rysa...

Ukryty za firaną ludzkiej tęskonty, patrze na zaorany obłudą Świat, czy to ja prawdziwy... czy to Świat fałszywy... spoglądam lecz czy widzieć chcę? powstała rysa a w pęknięciu odnajduję się.
0 0
G
greg 19 lat temu

Ostatni pocałunek

Ze spokojem patrzę w dal, już nie drżę z rozpaczy, nie boję się kroków ciszy, bo już jest, już patrzę nań. Spowiła chłodem ciało me, otuliła szalem drwin, śmieje mi się prosto w twarz, bo...
0 0
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie