Utwory

Cholera mówią że jestem ładna i tak dalej a ja znam samotność do krwi każdej nocy płacze suchymi łzami i budzę się zła codziennie jednak znowu od nowa walczę myję włosy i maluję paznokcie na czerwono...

Mówię sobie było-minęło a te serce jeszcze by chciało wciąż walcząc na wojnie z mózgiem czeka samo nie wie na co ale czeka gotowe by się wzruszyć wzdrygnąć ale to jest tak jakby człowiek bez ręki...

Stoję obok Ciebie na przystanku tramwajowym przyglądam się z boku i tkwię w pustej szklance bez wody ani do połowy pełna ani do połowy pusta niczyja dla Ciebie jestem tylko przechodniem szarym tłem...

Spotkali się gdzieś w zepsutej windzie w ciszy leśnej czy bezludnej wyspie chorzy z pragnienia głodni z tęsknoty prawie umarli ona drży od jego dotyku jak osika na wietrze się chybocze on wyjeżdża...