zamieć

Czytałem o Tobie załączenie tej drogi
W pół słowa śpiącego milczenia
Po jednej stronie gęstych sieci powiek

A już zaczęło budzić głód
Poszukiwanie drugiego człowieka

Szukałem blasku słońca na ulicy
Leżącej równolegle do obrotów ziemi
Jej świętość jak korona
Której nie ma i której zabrakło
Kiedy człowiek rozumie wartość
Jednej rzeczy zapomina o drugiej
Na każdą nowinę odpowiadając warknieciem .