jesiennej pamięci

Już się biel w naszym domu szarzy
W kątach obojętnych na nowe
Przestawianie słów pełnych
Jako że chcemy wyczytać
Tylko czasem powracamy w wiosennym
Cyklu zjawisk
I wielu z nas już nie wierzy
Odgłosom szczęśliwej jesieni
Gdy trudno patrzeć sobie w oczy
Ukazując oblicze pierwszej młodości

Nawet matka modląc się paciorkiem
czarnych pereł pojela nie w porę
że może lepiej odurzac pięknem
mówienia
Aby wciąż zmieniać rzeczy niemożliwe
W tych kilku pokoleniach.