Trop

bosa noc nagości niebios
nadniebne gwiazdy kruszcu marzeń
cichości serca szeptu
milczenia pragnień
hucznie nawołuje o tęsknotę spełnienia

złota pejzaż w srebrze
księżyca nocy tchnienia
za zakrętem dnia
wygasi światła żar

łykając powietrza żal
wykrzyczeć gorycz
zapachu słodu
z kryształu soli

oszukać przeznaczenie
rozpalić ognia płomień
wypalić ból
ogrzać serca chód

być posagiem granitu
nie dać się powalić
stać na własnym fundamencie
swego urobku