poskromienie

nie znoszę połykać słów
na każde życzenie
dłonią zakrywam usta malowane krzykiem

czasami w palcach obracam złość
z niemocy
a między milczeniem dźwięki kieliszków

każdego dnia liczę stracone chwile
i pytam jak długo zostanę w ciszy

tamowane łzy szklące rozwarte źrenice
nie płyną
czekają na pozwolenie