nabrzmiali ciszą...choć różni

jesteśmy różni



w konturach świata i w raju

kiedy witamy się chlebem

głodni jak nigdy



kiedy głodni siebie

w tych samych ścianach

gdy twardnieją minuty



w jednym ciele

my

nabrzmiali ciszą



tak samo mokrzy

nieporóżnieni

i zawsze



tak samo

różni