nikt

Przezroczysty ,bez wyrazu,

Rozmazany i zamglony

Po ulicach się przechadza

Nikt, codziennością przytłoczony.



Różne sprawy ma na głowie,

Różne rzeczy do zrobienia.

Ciągle w biegu i zajęty

Nie ma czasu do lenienia.

Nikt niczemu się nie dziwi,

Wszystko zniesie i wytrzyma,

Choćby mrozy zawieruchy,

Choćby była sroga zima.



Nikt skulony od kłopotów,

Nikt zmęczony od tyrania.

Przygarbiony prze do przodu,

Tęskni do odstresowania.

Dziesięć razy grosz obróci,

Z bólem serca go wydaje.

W pocie czoła choć pracuje,

Nic mu z tego nie zostaje.



Pogodzony ze swym losem,

Brnie do przodu zabiegany.

Bez splędoru szybko mija ,

Jego żywot , niewybrany.

Czasem coś go rozweseli,

W dobry humor zaprowadzi,

Nie ma żalu ,ni pretensji

Tak naprawdę , co mu wadzi?



Cieszą zwykłe go radości,

Które życie oferuje,

Z boku złożył swe marzenia,

Już ich w głowie nie maluje.