śnięty związek małżeński

Genialne. Proste i prawdziwe.

bardzo sugestywne i prawdziwe:-) pozdrawiam

„Śnięty związek”, pozwolisz Autorze, że popłynę pod prąd, bo być może taki był cel powstania Twojego tekstu, aby znaleźć powody dla których warto taki związek zawrzeć. Zasadność istnienia instytucji związku małżeńskiego stała się w naszych czasach, co to trzeba zauważyć, jednym z podstawowych elementów systemu, w którym funkcjonujemy. Jak małżeństwo, to praca, podatki, ubezpieczenia, synowie do wojska, ścisłe ewidencjonowanie kto z kim i jak. Małżeństwo to prawie jak wtyczka do matrixa, który nas więzi! Bo co te macki systemu mają wspólnego z miłością – nic! Ok, możemy mówić o odpowiedzialności, za siebie, partnera, potomstwo i że to w imię tej odpowiedzialności damy się zaobrączkować jak ptaki, a system nam trochę pomoże, tak żebyśmy nie poczuli się jego zbyt głodnym niewolnikiem. System prawno-religijny już nam pokaże, gdzie nasze miejsce, w którym szeregu. I w ten sposób rozumiem bunt wielu osób, które sparzyły się tzw. miłością usankcjonowaną obrączkami z towarzystwa ornitologicznego, zwanego pałacem ślubów. Wszystkim życzę, aby ich małżeństwo nie było związkiem kuny z lisem, tak jak w piosence E. Stachury, wykonywanej nomen omen przez Stare Dobre Małżeństwo. W tym miejscu widziałbym związek oparty na wzajemnej miłości, obwarowanej przykazaniami dekalogu, gdzie małżonkowie są prawdziwymi przyjaciółmi dla siebie nawzajem, gdzie panuje szacunek, gdzie brak walki i zdrady, gdzie rozumie się, że to system narzuca nam pewne zachowania (oglądamy to chociażby w tv), a seks niech nie będzie realizacją wzajemnej chuci, ale drogą wynikającą z miłości ludzkiego ducha.

pięknie ujęta ludzka głupota. Próżność ja

Wiesz Smoku,jako doświadczony w sprawach człowiek śmiem twierdzić,że umknął Ci jeden mały szczegół.O niego zawsze najtrudniej.Chodzi o maleńką drobinę szczęścia w tym wszystkim.Pozdrawiam!

Wszystko na swoim miejscu.. ;)

Wszystko na swoim miejscu.. ;)

kłaniam się nisko wszystkim odbiorcom :)dzięki

Dopiero dziś po raz pierwszy przeczytałam ten utwór .Niestety te kilka słów to szczera prawda .Większość z nas to bohaterowie tego wiersza .Nie wiem czy śmiać się czy płakać ,a może zacząć uciekać i udawać ,że nic nie widzę !!!!!