Strach

Zapłonęły wszystkie miasta
Martwe ręce kroją chleb
W domach cisza i nostalgia
Starzec spija gorzki sok

Nieme dzieci niczyich serc
Układają puzzle
Szczątek rodzin swych

Kto znów wojny chciał
Za mało bólu w sobie miał
Uknuł przeciw nam wredny plan

Ciemność niczym krawiec oczy zaszyła
Nienawiści sznur oplótł was
Rozumem włada strach

Przy mej skroni srebrna lufa
Palec boga pociąga za spust