Barbarowy los

26.02.2011 • Egzystencjalne •

Budzę się znowu w swoim ciele
Wolałabym to śnić
Dokoła duszno...Gat Szemanim
Piekielnie boli mnie krzyż
A to zaledwie nadir...

Za chwilę
Słońce nieuchronnie osiągnie zenit
Mój kamień zmiażdży mnie od dłoni
Boleśnie spoufali z ziemią
Poczuję gorycz przeznaczenia

A jutro...
Obudzę się znowu w swoim ciele

Komentarze (8)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

muszelka 14 lat temu

Chyba powinno być w swoim ciele.Ale nie jestem pewna.Poza tym wierszyk podoba się.

rea sacra 14 lat temu

Poprawiam na :"swoim' , bo to "moim" też mi jakoś nie leżało.

Gryf88 14 lat temu

wiersz zmusił mnie do użycia wikipedii:P nie znam hebrajskiego:) po poznaniu znaczeń i ponownym przeczytaniu jest ok.

Presumpcja 14 lat temu

A tytuł ? Barbarowy od Barabaszowy ? :) Poczułam atmosferę, zgrabny minimalizm, ciekawe. Czytam to trochę jak przeskoki w reinkarnacji, ale to tylko moja interpretacja. Ciężko dzisiaj myślę, głowa ciąży po nieprzespanej nocy...

JKZ007 14 lat temu

Znowu trudne słowa , teraz boli nie tylko krzyż , ale i głowa.Cholera uraz wielonarządowy , potrzebny jest ortopeda, neurochirurg i chirurg naczyniowy.Tak w ogóle spodobał mi się, niestety niektóre porody są trudne.Dla mnie to tak wygląda.