Woda

Szklanka wywraca się.



Woda kapie z blatu

Na podłogę

Ze szkła.



Szkło w moim oku

I w moim sercu

Cierń.



Widzę ciemność,

Jasność przez pryzmat szkła -

Kawałka rozbitej szklanki.



Kropla uderza o podłogę.



Szkło wbija się

W szkło

I w moje spodnie.



Materiał krwawi.



Kolejny odłamek

Odpryskuje

I zasłania mi drugie oko.



Oko krwawi

Widząc ból rozbitej szklanki

I skaleczonego materiału.



Nie widząc jednak

Bólu mego serca.

Bo jest zbyt wielki.



Bo Ciebie nie ma.

Jest rozbita szklanka

Podłoga

I woda ze szkła.



Krwawiący materiał

Krwawiące oczy

Jasność pochłonięta przez ciemność.



Kim jesteś

W tym świecie

Obrazów

Kochanie?



Otwarta

Butelka z wodą

wywróciła się.