In Memoriam

Pamięci czaru nie znoszonego,

Sercu memu i duszy bliskiego,

Ja hołd zdaję na ręce papieru,

Choć nie jam wyniesiony do kleru.

Na ręce czaru hołdu nie złożę,

Udał się on już na śmierci łoże.

Niemniej ta wciąż na padole ziemskim

Zaprzestała być już dla mnie tym, kim

Za czaru, uroku mocą była

Przez cały ten długi czas - ma miła,

Zniknij, ucieknij z życia mego w czas,

Kiedy pamięć nie dzieli jeszcze nas.

O pamięci! Istoto niegodna,

Starasz się ciągle być taka modna

Jak stara się być ta dziewka młoda

Choć nie cała chce Cię ludzka trzoda

Znać piękną w swych umysłach przyziemnych,

Pamiętać o sprawach nieprzyjemnych.

O ileż łatwiej bez Cię by było!

Och, tak, bez pamięci by się tyło

O konsekwencjach zapominając

Niegodnie, jak złe sny je chowając.

O pamięci, zostań przy mnie jeszcze,

Wspominaj mi, że miłość to kleszcze,

Z obydwu stron chwytające w niemoc,

Przesłaniające oczy niczym koc

Najciemniejszy. Nie zapomnę o tym,

Co spędziłem z nią w marnym życiu mym...