tato

w gąsiorku dojrzała wiśniowa nalewka
szczelny korek pora już wyjąć
korkociągiem czasu przywołuję cię tato
do żyjących

jesteś ze mną ojcze
przy płocie w ogrodzie
sadzimy wiśnie

ma się na burzę
promienie słońca padają ukośnie
między chmurami
bursztynowe szlaki

jantar wiozą tabory
terkocą koła po kamiennych głowach
grzmoty
toczą się po niebie

korzenie zanurzyłeś
w pulchny czarnoziem
już deszcz pada dobry znak
drzewka się przyjmą soczyste owoce

bukiet wspomnień na moim języku
w klarownej czerwieni nuty zadumy
serce na oścież gościom otwarte
pijemy tato wszystkich zdrowie