PRAGNIENIA

podmuchem wiatru ucałuj
nieskończoną dobrocią
zanurz w oceanie dłoni

na liniach życia namaluj
jak na sztalugach
twój portret

pociągnij pędzlem tęsknoty
niebieski świt
zaglądający w oczy
opraw w ramy miłości

szeptem uchyl drzwi
sezamu rozkoszy
nadaj kształt perle

zważ na szalce złoto
zamień słowa w ciszę
w kącikach ust
zostaw spełnienie

pozwól podzielić spojrzenie
na sedno sprawy
uśmiechem