Nie(ch) żyje!

Stukot szminki
zestawił się z biciem
zepsutego serca,
rzuconego w kąt na pożarcie tym,
którzy nie zdążyli
zasmakować naiwnej,dziewiczej
miłości.

Dziś wzniesie toast,
za to co zdążyło ucieć,
za ostatki dobroci,
ludzkiego odruchu,współczucia.
Za pojednanie ludzkej głupoty
z pragmatyzmem życia.