patrzę na swoje zdjęcie

mam tu chyba trzy, cztery latka
jasna grzywka, ufne oczy
radosna twarzyczka

idę dróżką
pewnym krokiem
w stronę aparatu

gdybym mogła
w tym czarnym oku
zobaczyć
co mnie w życiu spotka...

natychmiast
bym zawróciła.

teraz droga powrotna zbyt długa
i zawsze przewidywalna

trzeba iść dalej
do przodu

do wyjścia.

nie mam wyjścia