PEJZAŻ

Siła ukradła wiarę myśli

rozumu żar już dawno ostygł

niczym wosk świecy nadzieii



Wiary smak zastąpiło kwaśne zwątpienie

serce dawno przepełnione miłością

zakrzepło jak krew w żyłach



Z oczu łza czysta wypłynąć nie chce

tylko plastikowa kropla wody

bez znaczenia spływająca

po twarzy dawnego życia

gdzie kolory na szczycie góry

co dzień malowały pejzaż życia

gdzie uśmiech panem dnia

smutek poddanym każdego człowieka