Pamiętam

W moim sercu poezja,
przeszłość już za mną.
Widzę te obrazy,
budząc się codziennie rano.

Lepszy scenariusz,
teraz sobie piszę.
I wytykam me błędy,
bo jestem temu winna.

Ludzie czasami są,
a później już ich nie ma.
Znikają jak marzenia,
i nie dopuszczam myśli.

Że wrócą tak po prostu,
bo odeszli bezpowrotnie.
Pogrzebani żywcem zostali,
a dla mnie są już martwi.