okruchy światła

*
znowu więcej kwitnienia
zdjętej z krzyża wiary

słońce uwiło gniazdo z myśli
chmury jak ptaki wysiadują tęczę

*
uwierzyłem w światło
które przysiadło na szybie
jak nienazwany ptak

i jeszcze w ludzi
którzy u podnóża wyniosłej skały
tacy mali

*
narwałem tulipanów
stokrotek i fiołków

chciałem dać dziewczynie
ale ona wolała serce
wyglądające z lękiem zza pleców

*
za oknem sosna jak smutek
wyciąga dłonie

odrywam zimne palce
zakrzywione szpony

niebo wzbiera deszczem
jak oczy wilgocią