mur

O wierze
te kamienie potrafią słuchać
rozmodlonego wiatru
czasami skorpion wyjrzy
ostrym żądłem jadu
porozrzuca święte prawo
w staccato karabinowych kul
zabarwi na czerwono
białe karteczki próśb
wetkniętych w szczelinę
jak ziarno pnącego groszku
10
122 odsłon 7 komentarzy

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 14 lat temu
kamienie słuchają rozmodlonego wiatru:)
artpla 14 lat temu
końcówka mnie rozwaliła...daje tyle swobody interpretacyjnej:)duże halo!
mkc47 14 lat temu
nie rozwalaj się do końca, coś bym jescze Twojego poczytał :)
karioka83 14 lat temu
Dobry wiersz! Pozdrawiam, Krzysztofie :)
mkc47 14 lat temu
Hej Kari :)
karioka83 14 lat temu
Witaj, Krzysiu. :) Chętnie poczytam Twoje komentarze do moich wierszy. Widzę,że czytasz je, plusujesz, ale... Brakuje mi dialogu z Tobą! ;)
mkc47 14 lat temu
dialog ze mną może trwać bez końca :))
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie